WAF Yılın Yapısı Ödülü'nü İrlandalı Grafton Architects Kazandı - Ödüller

Aylardır beklenen ve bu yıl ilki düzenlenen Dünya Mimarlık Festivali (WAF) 22-24 Ekim tarihleri arasında İspanya’nın Barselona kentinde gerçekleşti. Düzenleniş şekli açısından ‘Mimarlık Oscarları’ hissini veren ve ‘Yılın Binası’ ödülünü kazanmak üzere 63 ülkeden 722 projenin katıldığı festivalin ön elemeleri Haziran ayında yapılmış ve 17 kategoride 43 ülkeden 224 projenin finale yükseldiği duyurulmuştu.

Üç günlük festivalin ilk iki gününde kategori birincileri belirlendi. Festivalin son gününde ise, bütün kategori birincileri projelerini tekrar sundu ve festival Herzog & de Meuron'un Barselona Forum binasında düzenlenen gösterişli ödül programı ile sonlandı. Medyatik sunumuyla MTV müzik ödüllerini andıran ödül programında 17 kategori birincisine ödülleri verilirken, bu birinciler arasından seçilen Milano’daki Luigi Bocconi Üniversitesi’nin yeni fakülte yapısı ile Grafton Architects de ‘Yılın Yapısı’ (World Building of the Year) ödülünün sahibi oldu.

Festivalin ilk iki günü boyunca Norman Foster başkanlığındaki uluslararası jürinin finalist projeler arasında yaptığı değerlendirme sonucunda ödül programının ilk kazananları belirlenmişti. Ancak ‘Yeni ve Eski’ kategorisinde Foster + Partners’ın Smithsonian Enstitüsü Robert and Arlene Kogod Mahkemesi’nin birinci çıkması üzerine Foster’ın son gün görev yapacak ‘süper jüri’de yer alamayacağı netleşti.

Fotoğraf: Grafton Architects

Robert Stern başkanlığında yoluna devam eden Cecil Balmond, Ricky Burdett, Charles Jencks, Raj Rewal ve Süha Özkan’dan oluşan seçici kurul, festivalin son gününde 17 projeye ait sunumları dinleyip eleştirdikten sonra kararını vermek üzere çekildi. Yapılan ön değerlendirme ile adayları 17’den 3’e indiren jüri üyeleri; Sou Fujimoto´nun ‘Final Wood House’u ve Coop Himmelb(l)au’nun BMW World binasını da eleyerek Luigi Bocconi Üniversitesi’nin yeni fakülte yapısını ‘Yılın Yapısı’ seçti.

Fotoğraf: Grafton Architects

Festival direktörü Paul Finch’in “gerçek bir üç boyutlu tasarım parçası” olarak nitelendirdiği ve “hem fiziksel hem de kavramsal yoğunluğu” ile dikkatleri çeken proje üzerine Architectural Review’da, jürinin bireysel görüşlerine de kısaca yer verildi. Ricky Burdett “Milano’nun sert ve saldırgan DNA’sını alıyor ve ‘eteklerini kaldırıyor’” derken, Cecil Balmond ise yapının oldukça yoğun programını kırsal-kentsel arası bir bağlamda ele alan strüktürel çözüme hayranlık duyduğunu belirtti. Süha Özkan da Milano’nun hayatı ile üniversite yaşamını birleştiren yapının ‘kenti kampüse taşıması’ üzerinde durdu.